Het verhaal van
Yvonne
“Weer vertrouwen in wat
mijn knieën aankunnen.”
Yvonne Alders uit Veghel is 63 en altijd sportief geweest. Jarenlang deed ze met plezier high-impact trainingen, tot haar knieën eind 2019 plots in opstand kwamen. “Mijn man zei ineens: jouw rechterknie staat helemaal krom.” De pijn werd snel erger. Via de huisarts kwam ze bij de orthopedisch chirurg, die na een röntgenfoto vertelde dat er sprake was van bot-op-botcontact. “Ik schrok me kapot. Ik hoorde meteen: je hebt twee nieuwe knieën nodig. Dat wilde ik echt niet.”
De klachten verrasten haar, al wist Yvonne dat haar knieën gevoelig waren. Op haar 22e was haar meniscus verwijderd. Later zeiden artsen dat deze ingreep eigenlijk nooit meer op die manier werd gedaan. Toch merkte ze jarenlang nauwelijks beperkingen, totdat de combinatie van intensief sporten en de eerste fase van artrose haar dagelijks leven begon te bepalen. “Ik dacht vooral: hoe ga ik dit volhouden? Ik wilde blijven sporten en ik vond mezelf veel te jong voor een prothese.”
Toen in maart 2020 corona uitbrak, vielen haar sportlessen stil. Online ging ze op zoek naar manieren om haar klachten zelf aan te pakken. Zo kwam ze terecht bij het Knieartrose-programma van Knieartrose.nl, waar ze oefeningen, uitleg en begeleiding vond. “Dat was precies wat ik nodig had: duidelijke stappen én motivatie.”
Anders leren bewegen
Eén van de grote inzichten kwam uit de theorie achter het programma. Yvonne leerde om binnen veilige grenzen te bewegen, te stoppen bij een pijnscore van ongeveer drie of vier en te checken of de pijn binnen 24 uur weer wegzakt. “Dat gaf rust. Ik hoefde niet meer door te bijten, maar kon heel gericht opbouwen.”
Ze ontdekte dat haar spieren een belangrijke rol spelen. Door regelmatig te oefenen met squats, lunges en wall sits, merkte ze dat haar bovenbenen sterker werden en haar knieën beter werden ondersteund. “Het voelde alsof er een soort harnas om mijn knieën ontstond. Na een jaar waren de pijnklachten weg en stond ik op mijn knie rechter. Dat had ik nooit verwacht.”
Gestructureerd oefenen en blijven volhouden
In die periode hield Yvonne een strakke routine aan. Door de pandemie was ze veel thuis en had ze veel ruimte om dagelijks te oefenen. “Ik deed het heel gestructureerd: een oefening een paar dagen herhalen, langzaam uitbreiden, en nooit over mijn grens heen.”
Ook paste ze haar sportlessen aan. Bij bewegingen die niet goed voelden, minderde ze tempo of sloeg ze iets over. Tijdens wandelen koos ze voor stabiele ondergrond en bouwde ze de afstand langzaam op. “Maximaal acht kilometer is voor mij nu goed. En dat is prima.” Daarnaast hielpen praktische aanpassingen, zoals betere schoenen en voorlopig geen hakken meer. Ook droeg ze in het begin een kniebrace tijdens het sporten.
Weer doen wat bij haar past
Het verschil merkt Yvonne iedere dag: ze kan weer alles doen wat ze belangrijk vindt. “Ik denk soms: Wauw, dit kon ik drie jaar geleden echt niet.” Het programma geeft haar het vertrouwen terug dat ze invloed heeft op haar klachten.
“Als ik straks toch weer pijn krijg, dan is dat zo. Maar dan weet ik wel dat ik er alles aan heb gedaan. En voorlopig gaat het fantastisch.”
