Het verhaal van
Willem
“Weer het ritme van een
lange wandeling voelen.”
Willem van het Hekke is 73, maar stilzitten past niet bij hem. Jarenlang liep hij met gemak lange afstanden. Hij deed meerdere keren mee aan de Nacht van de Vluchteling en tikte dan zonder problemen de 40 kilometer aan. Tot een paar jaar geleden zijn knie begon te protesteren.
Vooral tijdens het wandelen voelde Willem een zeurderige pijn opkomen. “Ik zit ook veel achter de computer en dan heb ik nergens last van, maar zodra ik ga wandelen, merk ik het meteen”, vertelt hij. Ook kreeg hij pijn als hij zware dingen moet tillen.
Impact op het dagelijks leven
De klachten begonnen rond zijn zeventigste. Willem vermoedt knieartrose, al heeft hij dat nooit officieel laten vaststellen. Wat hij wél zeker weet: het beïnvloedt zijn dagelijks leven. Lange wandelingen met de hond worden sneller te veel, en na het tillen van iets zwaars nemen de klachten toe. Willem past zijn levensstijl aan: zo laat hij de hond tegenwoordig vaak fietsend uit. Maar hij legt zich er ook niet bij neer.
Samen oefenen
Met een combinatie van wandelen, oefeningen en soms wat pijnstilling werkt hij actief aan verbetering. “Sinds ik de oefeningen doe, lukt het me weer om langere stukken te lopen. Laatst liep ik dertien kilometer van Nunspeet naar Elburg.” Zijn strategie is simpel: preventief paracetamol, een reservepil mee voor onderweg en trouw de oefeningen uitvoeren. Daarbij krijgt hij soms een duwtje in de rug. “Mijn vrouw zegt dan: ‘kom Willem, we gaan even de oefeningen doen’. En ze doet dan gewoon mee.”
Artrose als een spons
De oefeningen uit de eerste serie bevallen hem goed. Bruggetjes maken, stappen voor- en achteruit, werken vanuit de kracht van de hak: hij noemt de oefeningen haalbaar en duidelijk. De uitleg over het kraakbeen als een soort spons helpt hem gemotiveerd te blijven. “Dat verhaal vind ik geloofwaardig. Het idee dat je door beweging de doorbloeding verbetert, daar kan ik wat mee.”
“Als ik een kennis met zijn vrouw op zijn 80e lange wandelingen zie maken in Italië, dan ben ik daar wel een beetje jaloers op”, vertelt Willem. Zijn doel is dan ook helder: opnieuw de cadans voelen van een lange afstandswandeling. “Ik hoop dat ik op een dag weer dertig kilometer op een dag kan lopen.”
Invloed op de klachten
Het programma zelf leert hij stap voor stap kennen, maar de structuur en de toegang werken prettig. De link staat opgeslagen tussen zijn vaste websites en brengt hem meteen waar hij moet zijn. Binnenkort stapt hij over naar de tweede serie oefeningen. En daar kijkt hij naar uit, want hij heeft vertrouwen dat hij invloed heeft op zijn klachten.
Willem weet dat artrose niet verdwijnt. “Je wordt ouder, dit soort problemen horen erbij. Ik dacht: je moet ook gewoon accepteren dat het minder wordt.” Toch raakte hij door het programma overtuigd dat hij iets aan zijn klachten kan doen. “Dan is het wel artrose, maar je kunt er wat tegen doen. Dat is wat ik nu aan het proberen ben, in combinatie met het wandelen.” Wandelen, oefenen, volhouden: voor hem zijn het kleine stappen richting grote afstanden.
